Forma doskonała już istnieje

W marcu w warszawskiej Galerii (-1) Polskiego Komitetu Olimpijskiego publiczność miała okazję oglądać wystawę twórczości Janiny Wierusz-Kowalskiej, która obok prac Wojciecha Fangora, Henryka Stażewskiego, Jerzego Kałuckiego czy Ryszarda Winiarskiego, stanowi dziś trzon polskiego abstrakcjonizmu geometrycznego.

„Nie poszukuję formy doskonałej, ponieważ ona już istnieje. Można powiedzieć, że raczej znajduję takie formy w naturze i nimi – jako moimi odkryciami – pragnę dzielić się z potencjalnym odbiorcą. Po cóż mam poszukiwać formy doskonałej, skoro wystarczy ją doświadczyć? Gdyby świadomość ludzka zniżyła się do poziomu percepcji muszli ślimaka, każdy zainteresowany musiałby stwierdzić, że budowa jego pancerza jest utworzona zgodnie z zasadami złotego podziału i nazywana jest przez matematyków spiralą logarytmiczną. Jej powiększenie jest tak samo doskonałe, jak wszystkie inne aspekty złotego podziału. Nieodłączną częścią schematu rozwinięcia lub zwinięcia złotej spirali jest doskonała proporcja, która mówi, że całość ma się do większej części tak, jak większa część do mniejszej. Skoro więc w najdrobniejszym fragmencie natury przejawia się jej inwencja twórcza, to jakże marginalna musi być moja rola jako odkrywcy i odtwórcy idealnych form”.

LAVIE magazine

tekst: Marta Haiger